Wel of niet doen in buitenland

Wel of niet doen in buitenland

Geen taal is universeler dan lichaamstaal. Maar, wel of niet doen in buitenland is minder eenvoudig dan het lijkt. Paul Ekman, Amerikaans psycholoog, deed onderzoek naar de gezichtsuitdrukkingen van mensen in verschillende werelddelen en culturen. Wat bleek? Basisemoties als verdriet, woede, verrassing, vreugde en angst worden overal begrepen. Toch kunnen kleine cultuurverschillen soms voor grote problemen zorgen. Hieronder zet Vertaalbureau Tongo de do’s en dont’s van lichaamscommunicatie over de hele wereld op een rij.

Comfort-zone

Een schouderklopje of een tik op het hoofd lijkt voor ons heel erg normaal. Pas er echter mee op! In veel religies wordt dit als beledigend beschouwd. In Azië of Afrika bijvoorbeeld: daar wordt het hoofd als het hoogste en daarmee het belangrijkste deel van het lichaam gezien. Het hoofd aanraken is in die werelddelen een taboe.

Oogcontact

Waar het in ons eigen land vaak als ‘onbeschoft’ wordt beschouwd wanneer men iemand niet aankijkt tijdens het praten, zal je in Afrika juist moeten oppassen met teveel oogcontact. Het is daar namelijk extreem onbeleefd en disrespectvol om oogcontact te maken met autoriteiten of mensen die ouder zijn. Ook in Azië is oogcontact niet altijd gewenst. In de Verenigde Staten is het juist belangrijk om wél oogcontact te maken. Wanneer je dit niet doet zal je als een bedrieger worden gezien. In Brazilië worden ogen als spiegels van de ziel gezien: men zal je daarom erg lang aankijken om je zo beter te leren kennen.

Ja schudden, nee knikken

In Bulgarije, India  en Pakistan hebben knikken en schudden met het hoofd een precies omgekeerde betekenis als in andere Westerse landen. Erg verwarrend. Maar in Griekenland gaat men nog een stapje verder. Het hoofd vliegensvlug en kort naar achteren bewegen en tegelijkertijd klikken met de tong betekent daar nee, ja wordt uitgebeeld door een zijwaartse beweging met gesloten ogen. En o ja, het Griekse woord voor ‘ja’ is ‘nè’. Volgt u het nog?!

Tot slot

Naast bovengenoemde voorbeelden, zijn er nog vele andere culturele verschillen in lichaamstaal te noemen. Een duim in de lucht bijvoorbeeld, wat in Iran zoiets betekent als een middelvinger opsteken. Of boeren in gezelschap na het eten, iets wat je ons Westerlingen niet snel zult zien doen. In China is dit juist een teken van beleefdheid: het eten heeft goed gesmaakt. Wij kunnen u enkel aanraden u goed te verdiepen in de taal en cultuur van een land waarnaar u op vakantie gaat, gaat wonen of waarmee u zaken gaat doen. Dit zal veel ongemakkelijke momenten voorkomen!

Deel dit bericht via: